به نام داور برحق

                                    داری میگذری از من داری رد میشی آسون 
                                    حرفی برات ندارم بغضمو کردی پنهون
                                    اشکامو در میاری ولی انگار نه انگار
                                    دستامو بگیر تو دستات برای آخرین بار

                                    یه لحظه چشماتو ببند شاید منو یادت بیاد
                                    همون که بش گفتی یه روز جای تو هیچ کس نمیاد
                                    این شعر عاشقونه نیست
                                    یه التماس خوب من

                                    غرورو گریه میکنم نشکن منو پسم نزن
                                    چند بار باید به چشم تو بشکنم آروم بگیری
                                    بگو چقدر گریه کنم تا دیگه از پیشم نری
                                    بگو چقدر اشک بریزم تا منو تنها نزاری
 
                                    دارم به چشمات باج میدم تا تو بگی دوستم داری
                                    اما من هنوز دوستت دارم بدون
                                    اگه حتی قلبتو پس بگیری
                                    اگه مثل امروزم بهم بگی : نمیخوام تورو میتونی که بری

                                    هنوزم چشماتو میپرستمو بی تو هر لحظه رو درگیر توام
                                    تو خیالم دستاتو میگیرمو بازم احساس میکنم
                                    پیش توام
                                    یه لحظه چشماتو ببند شاید منو یادت بیاد
                                    همون که بش گفتی یه روز جای تو هیچ کس نمیاد

به نام پروردگار بزرگ

                                      نه تو می مانی               
                                        نه اندوه                                                              
                                      ونه هیچ یک از مردم این آبادی
                                           به حباب نگران لب یک رود قسم
                                                    و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت
                                                       غصه هم خواهد رفت
                                      آن چنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند 
                                           لحظه ها عریانند         
                                            به تن لحظه خود جامه اندوه مپوشان هرگز
                                                                تو به آیینه
                                                                    نه
                                     آیینه به تو خیره شده ست 
                                            تو اگر خنده کنی او به تو خواهد خندید     
                                                و اگر بغض کنی
                                    آه از آیینه دنیا که چه ها خواهد کرد
                                       گنجه دیروزت پر شد از حسرت و اندوه و چه حیف
                                    بسته های فردا همه ای کاش ای کاش 
                                              ظرف این لحظه ولیکن خالی ست 
                                    ساحت سینه پذیرای چه کس خواهد بود
                                                    غم که از راه رسید در این سینه بر او باز مکن
                                    تا خدا یک رگ گردن باقی ست
                                    تا خدا مانده به غم وعده این خانه مده

کیوان شاهبداغی
k1_shahbodagh@yahoo.com

 به نام بخشنده ی بزرگ

خرسند شديم از اينکه امروز                         
 رنگي دگر است نه رنگ ديروز            
 تا شب نشده رنگ دگر شد  
                 گفتند از اين نکته هزار نکته بياموز

فرياد زديم که چرخ گردون                                                                        
ليلا تو نداده اي به مجنون                                                                
فرياد بر آمد آنکه خاموش                                                     
    کم داد اگر نگيرد افسون                                           

 
                  خاموش شديم و در خموشي                  
                  رفتيم سراغ مي فروشي             
                 فرياد زديم دواي ما کو      
                             گويند دواست باده نوشي

هشيار نشد مگر که مدهوش                                                               
 اين بار گران بگيرم از دوش                                                           
آرام کنار گوش ما گفت                                                   
 اين بار گران تو مفت مفروش                                     

                                 
از خود به کجا شوي تو پنهان
        از خود به کجا شوي گريزان
               بيداري دل چنين مخوابان
                                   سخت آمده است مبخش آسان    

 
هشيار شديم از اينکه هستيم                                                            
 رفتيم ودرميکده بستيم                                                             
 با خود به سخن چنين نشستيم                                        
 ما باده نخورده ايم و مستيم                                    

                              
   مسجد سر راه از آن گذشتيم
           بر روي درش چنين نوشتيم
                     در ميکده هم خداي بيني
                               با مرد خدا اگر نشيني

به نام خداوند ایثار وانصاف

                         دوباره دلم واسه غربت چشمات تنگه             
                         دوباره این دل دیوونه برات دل تنگه

                                    وقت از تو خوندن ستاره ی ترانه هام    
                                    اسم تو برای من قشنگترین آهنگه

                                                بی تو یک پرنده ی اسیر بی پروازم                     
                                                با تو اما میرسم به قله ی آوازم

                                                          اگه تا آخر این ترانه با من باشی 
                                                          واسه تو سقفی از آهنگ و صدا میسازم

                        با یه چشمک دوباره منو زنده کن ستاره 
                        نزار از نفس بیفتم تویی تنها راه چاره

                                   آی ستاره آی ستاره بی تو شب نوری نداره
                                   این ترانه تا همیشه تو رو یاد من میاره

                                              تویی که عشقمو از نگاه من میخونی 
                                              تویی که تو تپش ترانه هام پنهونی

                                                        تویی که همننفس همیشه ی آوازی 
                                                        تویی که آخر قصه ی منو میدونی

                                            اگه کوچه ی صدام یه کوچه ی باریکه                    
                                            اگه خونم بی چراغه چشم تو تاریکه

                                            میدونم آخر قصه میرسی به داد من 
                                            لحظه ی یکی شدن تو آینه ها نزدیکه

                             آی ستاره آی ستاره این ترانه تا همیشه تورو یاد من میاره

HAPPY BIRTHDAY SHADMEHR